Երեկ ասեցի մի քիչ մարդուս հեռախոսը փորփրեմ տենամ հո Կատյաներ մատյաներ չկան, մեկ էլ էդ պահին զանգ եկավ․ վերցրել եմ, հլը ալո էլ չասի ընենց բան իմացա, որ քիչ էր մնում էտ հեռախոսը էտ զանգողի գլխին ուղարկեյի

Երեկ մտել մարդուս հեռախոսն էի փորփրում, դե մարդս գնացել էր լողանալու, ես էլ առիթը բաց չթողի։ Ասի տենամ Կատյաներ կան, թե մարդս իրան խելոքա պահում, գլուխը կախ աշխատումա։ Մեկ էլ պահի տակ զանգ եկավ։ Վերցրել եմ, հլը ալո էլ չասի ընենց բան իմացա, որ քիչ էր մնում էտ հեռախոսը էտ զանգողի գլխին ուղարկեյի։ Ասենք մարդուս մոտիկ ընկերն էր։

Զանգել ասումա երեկ որ իրար հետ աղջիկների հետ գնացել էինք ուտել խմելու, դու են երկու շիկահերների համարը տեսա որ վերցրի, մի հատ էլ ինձ ուղարկի, գանմ օրս վայելեմ, քանի կնիկս մոր ծնունդինա գնացե։ Հիմի սենց ապշած լսում եմ, հետո էլ ասի Կարո ջան, մի հատ քո կնգա համարը կհիշացնես, զանգեմ պատմեմ պլաններիդ մասին, տեղում պապանձվավ։

Հիմի ինձ համոզումա, ասում ա Աննա ջան կատակ էի անում, սրտիդ մոտ մի ընդունի, ասի բա մարդս էտ ինչ խրաղճանքների մեջա եղել, մեկ էլ էտ ում համարներնա վերցրել։

Մեկ էլ ձև բռնեց թե բա կապերը գնաց, ոչ մի բան չի լսվում ու անջատեց։ Հիմի մարդս եկելա իրան եմ հարցնում, բերեց էտ համարները խելոք-խելոք տվեց ինձ։ Թե չէ գիտեր, թե գլխի գալիքը ինչա։